در این هفته بر اساس برنامه ای که از قبل تنظیم شده بود ، قرار بود در جمع دانشجویان پیام نور مشهد و شهید چمران اهواز در خصوص جنگ نرم سخنرانی کنم . به دوستان دعوت کننده گفتم که تلاش کنند در کنار این برنامه ها ، چند جلسه دیگر هم طراحی شود تا از فرصت حضور در این دو شهر بیشتر استفاده کنیم . با تلاش دوستان دانشجو مجموعا هفت جلسه سخنرانی پیش بینی شد که البته دو جلسه آن با حواشی جالبی همراه بود و اخبار آن به خبرگزاری ها و سایت های انقلابی و ضد انقلابی هم رسید .

در خصوص هر دو جلسه از همان چند روز قبل سبزهای افراطی اعلام کرده بودند که جلسه را بهم خواهند ریخت و به همین دلیل باید گفت که اساسا تلاش صورت گرفته در مشهد و اهواز به هیچ وجه به اعتراضات مردمی نسبت به حضور کروبی و بهشتی در نمایشگاه مطبوعات ربطی نداشت . حتی مسئولان این دو دانشکاه از برگزارکنندگان مراسم خواسته بودند تا در صورت امکان به منظور جلوگیری از اغتشاش سبزها مراسم را لغو کنند ، که پس از مشورت دوستان دانشجو با من اعلام کردم اگر این جلسات بحث و بررسی که به شکل قانونی برپا می شود لغو شود ، چند روز دیگر با فشار همین سبزپوش ها برای تعطیلی کلاس ها هم اقدام می شود .

در پیام نور مشهد وقتی بیست دقیقه صحبت کردم و بحث جنگ نرم را رساندم به اسنادی که حکایت از حمایت رادیوهای و شبکه های ضد انقلاب از برخی کاندیداها مثل موسوی می کرد ، یکی دوتا از دانشجویان سبزپوش شروع به اعتراض کردند و از تقلب حرف زدند. پاسخ آنها را دادم ولی بنا بر بهم ریختن جلسه داشتند . علی رغم اینکه برگزار کنندگان برای سئوالات کتبی و شفاهی وقت گذاشتند بودند ، باز این چند دختر و پسر سبز که برخی از آنها بزک کرده بودند، دائما شعار می دادند تا این که وقت پرسش و پاسخ شد و به آنها فرصت اظهار نظر دادیم ، حرفی برای گفتن نداشتند جز کف و سوت برای شهدایشان !

سبزها نهایتا طاقت نیاوردند تا پایان وقت در جلسه باقی بمانند ، رفتند  بیرون و شروع کردند به خواندن یاردبستانی . بعد از پایان جلسه و خارج شدنم از دانشگاه ، وقتی به دوربین بسیج حمله ور شدند ، تشنج فیزیکی را آغاز کردند که نهایتا با حضور به موقع دانشجویان غائله خاتمه یافت بود و دانشجویان توانسته بودند افرادی که از خارج دانشگاه آمده بودند را بیرون کنند.

در اهواز اما بهم ریختن جلسه به گونه ای دیگر طراحی شده بود . از حدود نیم ساعت قبل از حضور من ، سبزهای بادکنک به دست در سالن اجتماعات شروع به سر دادن شعارکردند. قرار بود در باره جنگ نرم صحبت کنم و آنها با شیوه جنگ نرم برای جلوگیری از سخنرانی به میدان آمده بودند . فرصت خوبی بود تا به صورت عملی شیوه برخورد با این جنگ را به دوستان دانشجو نشان دهم .

قبل از این که برای سخنرانی به جایگاه بروم قرآن را باز کردم ، آیه جالبی آمد : " لقد ابتغوا الفتنة من قبل و قلّبوا لک الامور حتی جاء الحق و ظهر امر الله و هم کارهون " سوره توبه آیه 48 با توکل بر خدا در حالی که جمعیت صد نفره شعار می دادند به جایگاه رفتم.

سبزهای بادکنکی دائما شعار می دادند و در مقابل نیز دانشجویان دیگر که حدود 250 نفر می شدند مقابله به مثل می کردند. همانطور که احتمال می دادم مجبور شدم جنگ نرم را با پرداختن به شعارهای آنها تبیین کنم . هر شعاری که دادند را با رفتار جریان سبز تطبیق دادم و نمونه هایی از آن را به یادشان آوردم ، از مرگ بر دیکتاتور گرفته تا توپ تانک بسیجی دیگر اثر ندارد و ... (برای دیدن گزارش این جلسه اینجا را کلیک کنید) خسته که شدند، شعار دادند "مرگ بر تو" که آن را هم بی پاسخ نگذاشتم .

در چمران هم به چهار سبز بادکنکی فرصت دادم تا پشت تریبون بیایند و حرفشان را بزنند . کار رسید به جایی که جمعیت 100 نفره معترض رسید به حدود 50 نفر و در نهایت وقتی یکی از سبزها حرف می زد ، فقط چند نفر به او اعتراض می کردند که حرف نزن بیا پایین ...

من قرار بود یک ساعت سخنرانی کنم که این کار را کردم . سبزها که خودشان را تجهیز کرده بودند ، هر چه کردند نتوانستند جلوی حضور من و دانشجویان دیگر را بگیرند ، با یاد این جمله حضرت امام (ره) افتادم که می فرمودند : شما نشسته اید که چهار تا کمونیست بیایند در دانشگاه و قبضه کنند دانشگاه را ؟ شما مگر کمتر از آنها هستید ؟ ... اینها تو دهنی می خواهند ... عدد شما زیادتر است ، حجت شما بالاتر است . (صحیفه نور : ج 8 ص 138)

پس از این جلسه که با روسیاهی دانشجونماهای سبز همراه بود ، به سرعت سایت های و وبلاگ های نفاق جدید که با 55 میلیون دلار آمریکا تغذیه شده اند ، تلاش کردند تا با تحریف اخبار جلسه و جنگ روانی به قلب واقعیت بپردازند و امثال من را از این حضور منصرف کنند اما نمی دانند که فرزندان روح الله را نمی توان جز با شهادت از این راه کنار گذاشت . پس منتظر باشید که ما همچنان در صحنه باقی خواهیم ماند و بازهم به دانشگاه و حوزه سر خواهیم زد ، ان شاءالله .