موضوع دیدار جمعی از دانشجویان نخبه با آقای مشایی و طرح ادعاهایی از طرف آقای مشایی درباره برخی از دوستان و از جمله بنده ، پیگیری های متعددی را از سوی خبرنگاران و دوستان مختلف به صورت حضوری و تلفنی در پی داشت که تاکنون از پاسخ به آنها طفره رفتم ، به این امید که شاید آقای مشایی خودشان توضیحاتی در باره این دیدار و مسائل مطروحه در آن ارائه دهند اما از آنجا که چنین نشد و ظاهرا ادعای اقناع ما و عذرخواهی از ایشان و... نیز از طرف ایشان مطرح شده ، علی رغم میل باطنی ام مجبورم باز هم درباره آقای مشایی بنویسم !

بنا بر اخبار منتشر در سایت ها و روزنامه ها یکی از دانشجویان حاضر در جلسه طی مصاحبه ای گفته است: " آقای مشایی در این جلسه همچنین مدعی شد که آقایان رسایی و روح‌الله حسینیان از نمایندگان مجلس شورای اسلامی پس از یک جلسه گفتگو با مشایی، از وی عذرخواهی و طلب حلالیت کرده‌اند. به گفته اشتری، مشایی خاطرنشان کرده است که روح‌الله حسینیان بعد از جلسه به وی گفته «شما که اینقدر خوب اقناع می‌کنید چرا حرف‌هایتان را رسانه‌ای نمی‌کنید تا ذهنیت منفی مردم نسبت به شما برطرف شود؟» این دانشجوی دانشگاه تهران با اشاره به نقل قول دیگری از رسایی توسط مشایی مبنی بر اینکه «آقای مشایی این حرف‌هایی که اینجا زدید را بیرون هم بزنید. ما اقناع شدیم» تاکید کرد: بایستی صحت و سقم این نقل قول‌ها از حسینیان و رسایی توسط مشایی مورد بررسی قرار گیرد."

روشن است که اگر ما در خصوص موضوعاتی اشتباه کرده باشیم ، باید از آن عذر بخواهیم و طلب حلالیت کنیم اما تاکنون چنین اتفاقی درباره آقای مشایی نیفتاده است ! بنده و برخی از دیگر دوستان جریان عدالت خواهی که امروز خود را ملزم به دفاع از کلیت عملکرد دولت عدالت طلب و بویژه شخص رییس جمهور می دانند ، معتقدیم آقای مشایی به دلیل ورودش در مباحثی که تخصصی در بیان آنها ندارد ، هزینه های اضافی را به این جریان وارد می کند . طرح این مباحث نیز در حال حاضر هیچ ضرورتی ندارد و از جمله بارهای بر زمین مانده نیست واگر هم باشد ؛ طرح آنها وظیفه امثال آقای مشایی نیست ، مضافا بر این که در مواقعی اساسا مباحث طرح شده از سوی ایشان - مثل پایان دوره اسلام خواهی و یا دوستی با مردم اسرائیل - غلط است .

جلسه چندتن از دوستان نماینده با ایشان نیز با همین رویکرد و به منظور تذکر و درخواست توضیح و اصلاح روش بیان در خصوص برخی از مواضع ایشان بود . در این جلسه چند ساعته مسائلی مطرح شد که در خصوص غیرواقعی بودن آن با هم اشتراک نظر داشتیم که البته  نمی شود اسم این اشتراک نظر را اقناع گذاشت مثل عناوینی چون خدایان متعدد نمی توانند عامل وحدت باشند و یا سحر کردن مشایی و ارتباط با هندوی چهارصد ساله و بشقاب خالی غذا و ... حتی در پایان این نشست آقای حسینیان به شوخی گفت که ما تا به حال فکر می کردیم شما سحر می کنید اما حالا که خودت می گویی دروغ است ، خب ما هم با خیال راحت نقدت می کنیم !

اما مسائل دیگری نیز مطرح شد که ایشان حاضر به سخن گفتن درباره آنها نشد و نمی دانم با این حساب چگونه ایشان به این نتیجه رسیدند که ما قانع شدیم ! بنده از آقای مشایی در باره اعتقادش به اصل ولایت فقیه پرسیدم که ایشان مفصل در این باره سخن گفت و ادله آورد اما وقتی ایشان را درباره این توصیه رهبری که " اتقوا من مواضع التهم" خطاب قرار دادم که شما متاسفانه همواره دو پهلو سخن می گویید و پس از اعتراض ها اعلام می دارید که من منظورم این نبود و آن بود و این شیوه بر خلاف توصیه رهبری است که فرمودند از موضع اتهام دیگران خود را دور نگه دارید که ایشان حاضر به سخن گفتن درباره آن نشد و آن را بحثی فرعی دانست ! وقتی به ایشان گفتم که نظریه پردازی و طرح مسائل دینی تنها با مطالعه کفایت نمی کند و باید از اساتید فن نیز بهره برده باشید و از ایشان خواستم تا اساتیدش را معرفی کند ، باز حاضر به توضیح نشد و این کار را ضروری ندانست و گفت شما به جای این که دنبال استادم بگردید، حرفم را نقد کنید ! نمی دانم با این حساب چگونه ادعا می شود که ما قانع شدیم !

بله ! در پایان این نشست ، آقای حسینیان از ایشان خواست تا توضیحات و مسائلش را علنی بگوید تا جامعه از ابهام بیرون بیاید و حرف و حدیث ها کم شود . بنده نیز از ایشان خواستم تا به جای پاسخگویی در جلسات محفلی و غیرعلنی - مثل همین جلسه با دانشجویان و یا جلسه با ما - کمی وارد میدان شفافیت شود و حتی مثل برخی از شخصیت های سیاسی و حزبی ، جلسه پرسش و پاسخ با خبرنگاران ترتیب دهد تا فضای اما و اگر و ابهام و درگوشی در باره مشایی بسته شود ، اما ظاهرا ایشان از این توصیه های ما برداشت اقناع کرده اند.

علاوه بر این ، بنده پس از این جلسه چند ساعته ، به آقای مشایی پیشنهاد کردم که با توجه به اصرارش بر سخن گفتن در باره موضوعات مختلف دینی و ایدئولوژیک ، برای این که بهانه ها از دیگران که سخنانش را تحریف می کنند – که در مواقعی نیز اتفاق افتاده - سایتی راه اندازی کند و بلافاصله پس از هر سخنرانی ، فایل صوتی آن را در اختیار عموم قرار دهد . با این کار البته بهانه از شخص آقای مشایی هم گرفته می شود تا نگوید که من چیز دیگر گفتم و یا اینگونه نگفتم و ... ! آقای مشایی پذیرفت که این کار را انجام دهد با این حساب به نظرم روشن است که این پیشنهاد ما به معنی اقناع شدن نیست ولی پذیرش راه اندازی یک سایت و قرار دادن متن و فایل صوتی مورد تایید آقای مشایی  در آن، اقناع ایشان به حساب بیاید.

باز هم مانند یادداشت های قبل تاکید می کنم : آنچه من می فهم این است که آقای مشایی برادری است عادی مثل بسیاری از شخصیت های دیگر که هیچ ویژگی برجسته ای غیر از خلقیات شخصی ندارند و تنها خبرسازی های ما آنها را بزرگ ، برجسته و سپس مسئله می کند. این مهندس محترم الکترونیک و درس خوانده دانشگاه اصفهان نیز اصرار دارد که از دین سخن بگوید و اساسا همین که یک مهندس الکترونیک در هر فرصتی که تریبون در اختیارش می گذارند، از موضوعات تخصصی دین سخن بگوید را تبلیغ دین می داند ، مانند برخی از دانشگاهیان متدین دیگر که این گونه فکر می کنند کما این که برخی از روحانیون متجدد هم فکر می کنند که اگر در لباس روحانیت از مهندسی و پزشکی سخن بگویند و به مشکلات الکترونیکی مردم بپردازند و نقشه بکشند و معماری کنند و برای این و آن نسخه بپیچند ، تبلیغ دین کرده اند ! غافل از این که هر دو گروه اشتباه می کنند .

در نهایت با توجه به وضع موجود به نظرم نباید سخن گفتن مشایی را - با همه اشکالات وارد به او - مسأله اول کشور کنیم . خوشبختانه مردم دینشان را از مشایی ها نمی گیرند کما این که خانه هایشان را بر اساس نقشه رسایی ها بنا نمی کنند و دارویشان را بر اساس نسخه های منبری ما نمی پیچند. البته ایشان باید بپذیرد که کج سلیقگی می کند چون به جای محافل درس و بحث و در بین اهل فن، در محافل رسمی و برنامه های اداری و در بین کارکنان دولت نظریه پردازی می کند و خود را در موضع تهمت قرار می دهد اما فعلا که مانند اکبر گنجی و دوستانش ، به انکار ضروریات دین ، انکارعصمت ائمه ، انکار امام زمان و انکار وحی بودن قرآن نپرداخته ، پس قابل تحمل است.