شماره مطلب : 2364
زمان انتشار : 95/12/17 - 16:47 2017/3/7
بنا به ذکر این خاطره نداشتم اما حالا که حاج صادق در مصاحبه ای علنی و در اشعاری که روز گذشته در محضر رهبر انقلاب خوانده، ذکر آن را بی فایده نمی بینم.

من و حاج صادق آهنگران

بنا به ذکر این خاطره نداشتم اما حالا که حاج صادق در مصاحبه ای علنی و در اشعاری که روز گذشته در محضر رهبر انقلاب خوانده، ذکر آن را بی فایده نمی بینم.
 
برای نسل من و همه آنهایی که در جبهه های دفاع مقدس بوده اند و همچنین برای بسیاری از نسل سوم و چهارم انقلاب اسلامی، صدای حاج صادق آهنگران، یادآور خاطرات شیرین دوره دفاع مقدس و روزهای شور، هیجان، رشادت، ایثار و شهادت است. صحبت مثل منی در باره حاج صادق آهنگران، شاید کمی جفا در حق این رزمنده صادق و بلبل خمینی (تعبیری که رسانه های  صدام در ایام دفاع مقدس برای ایشان بکار می بردند) باشد. بنابر این ترجیح می دهم بیش از این ادامه ندهم و وارد اصل موضوع شوم.
 
چند روز قبل حاج صادق آهنگران در گفتگو با یک از خبرگزاری ها با اشاره به اختلاف نظری که بین او فرزندش وجود دارد، از تلاش پدرانه خود برای اصلاح مواضع فرزندش گفت و از مواضع وی اعلام برائت کرد. این موضعگیری علنی شجاعانه و دلسوزانه، شاید برای خیلی از دوستان تازگی داشت اما برای نویسنده این سطور نه!
 
فرزند حاج صادق که در فضای مجازی فعال است، هر از چند گاهی در صفحات مجازی اش به نویسنده این سطور می تاخت و احساس بزرگی می کرد و من البته همیشه، این رفتار را در کنار دیگر رفتارهای غیر منطقی و گاه غیراخلاقی قرار می دادم. 
 
حدود دو سال قبل بود که در اختتامیه جشنواره فیلم عمار، برای اولین بار با حاج صادق آهنگران مواجه شدم. حاج صادق بدون مقدمه به سمتم آمد و من هم از خدا خواسته ایشان را در آغوش گرفتم. شروع به عذرخواهی کرد، تعجب کردم که چرا عذرخواهی می کند تا اینکه متوجه شدم دلیل عذرخواهی، یادداشت های فرزندش است.
 
با اینکه من بابت این رفتارها نه در فضای مجازی و نه در بین دوستان، گله و شکایتی نکرده بودم، اما حاج صادق خودش را ملزم به این عذرخواهی و تشکر بابت مواضع و یادداشت هایم می دانست. این ویژگی حاج صادق، برگرفته از همان روحیه ولایتمداری خالص این بنده خدا بود که باعث شرمندگی بنده شد. 
 
بنا به ذکر این خاطره نداشتم اما حالا که حاج صادق در مصاحبه ای علنی و در اشعاری که روز گذشته در محضر رهبر انقلاب خوانده، ذکر آن را بی فایده نمی بینم.
 
و اما سخنی کوتاه با فرزند حاج صادق که ظاهرا نصایح پدر در او تاثیری نگذاشته، امیدوارم ایشان به نصایح دلسوزانه پدر بزرگوارشان گوش جان بسپارند و از یاد نبرند که اگر برخی از شخصیت ها و رسانه های فتنه گر به او بها می دهند، نه به خاطر خودش که بی شک به دلیل خوش نامی فامیل «آهنگران» و جایگاه پدر در افکار عمومی است و الا از این همه افرادی که در کنار این فتنه گرانند، چرا هیچ یک از آنها را اینطور تحویل نمی گیرند؟! 
 
بدیهی است که با توجه به موضعگیری علنی پدر، شایسته و بایسته است که فرزند محترم پس از این، برای این فامیلی مقدس همراه با خاطره های شیرین سربازی و لایتمداری، بیش از این هزینه درست نکند و نصایح دلسوزانه پدرش را به استقبال فتنه گران که از این پس بیشتر خواهد شد، ترجیح دهد. خدا عاقبت همه ما را ختم به خیر کند.

اضافه کردن دیدگاه جدید