شماره مطلب : 2440
زمان انتشار : 96/3/16 - 11:21 2017/6/6
دولت حسن روحانی در برجام هسته ای با پذیرش شرایط طرف مقابل و اجرای آنها به وعده های نسیه ای دلخوش کرد که نتیجه آن، از بین رفتن پیشرفت هسته ای و باقی ماندن سایه تهدید و تمدید تحریم های هسته ای بود تا جایی که خود دولتمردان به دستآورد "تقریبا هیچ" آن اشاره کرده اند.

رای به تحریم بیشتر!

دولت حسن روحانی در برجام هسته ای با پذیرش شرایط طرف مقابل و اجرای آنها به وعده های نسیه ای دلخوش کرد که نتیجه آن، از بین رفتن پیشرفت هسته ای و باقی ماندن سایه تهدید و تمدید تحریم های هسته ای بود تا جایی که خود دولتمردان به دستآورد "تقریبا هیچ" آن اشاره کرده اند.
حمید رسایی: روحانی در آخرین مناظره وعده داد که اگر انتخاب شود، در چهار سال دوم ریاست خود، تحریم های غیر هسته ای را هم مانند تحریم های هسته ای از مقابل ملت ایران بردارد.
 
با تامل در این جمله و نیم نگاهی به سابقه چهار سال گذشته حسن روحانی در برداشتن تحریم های هسته ای، به نظر می رسد در صورت انتخاب مجدد روحانی باید منتظر یک فاجعه باشیم.
 
تحریم های جمهوری اسلامی ایران که سابقه آن به ابتدای انقلاب اسلامی برمی گردد، به دلایل واهی مختلف بوده است. این تحریم ها به یکی از چهار دلیل زیر است: 
اتهام تلاش ایران برای دست یابی به سلاح هسته ای
اتهام نقض حقوق بشر توسط ایران
اتهام حمایت از گروه های تروریستی
صنایع موشکی ایران
 
از نظر غربی ها ایران نباید پیشرفت هسته ای کند حتی اگر این پیشرفت صلح آمیز باشد. اما پاکستان که سلاح اتمی دارد، نه تحریم میشود و نه تهدید.
 
از نظر غربی ها حقوق بشر یعنی لغو احکام قصاص، لغو اعدام ها حتی اگر اعدام قاچاقچیان باشد، یعنی آزادی در انتخاب حجاب و حتی عمل شنیع همجنسگرایی یا ازدواج دو جنس موافق!
 
از نظر غربی ها حمایت ایران از حزب الله لبنان و انصار الله یمن و دیگر ملت های مظلوم، دفاع از تروریسم است اما حمایت آنها از داعش، دفاع از گروه های مخالف دیکتاتوری است.
 
از نظر غربی ها جمهوری اسلامی ایران نباید به موشک های دوربرد مسلح باشد و چنین پیشرفتی از آنجا که امنیت مستکبرین را به خطر می اندازد، باید متوقف شود.
 
دولت حسن روحانی در برجام هسته ای با پذیرش شرایط طرف مقابل و اجرای آنها به وعده های نسیه ای دلخوش کرد که نتیجه آن، از بین رفتن پیشرفت هسته ای و باقی ماندن سایه تهدید و تمدید تحریم های هسته ای بود تا جایی که خود دولتمردان به دستآورد "تقریبا هیچ" آن اشاره کرده اند.
 
اکنون با توجه به روحیه فشارپذیری حسن روحانی، در صورتی که وی فرصت مجدد پیدا کند تا بر کرسی ریاست جمهوری تکیه بزند، باید منتظر تحقق مطالبات غربی ها در انهدام صنایع موشکی، پایان حمایت از گروه های انقلابی منطقه و کشیده شدن تهدیدات از داخل لبنان و سوریه به داخل ایران و پذیرش مطالبات آنها در موضوع حقوق بشر باشیم، در حالی که تحریم های هر بخش در جای خود باقی هستند، دقیقا مانند وضعیتی که با فرزند ناقص الخلقه برجام داریم!

اضافه کردن دیدگاه جدید